Wat me vanmorgen gebeurde!

Loop ik niets vermoedend met vrouwtje mn vaste rondje kom ik mn vrienden tegen (drie labradors). Deze zijn al wat ouder en luisteren (let op!) normaal gesproken veel beter. De baas van mn vrienden zag mij al en liet mijn vrienden dus los. Komen ze met zn drietjes aandenderen. Zowel ik als mn vrouwtje dachten OJEE!!. Ik ging alvast liggen (want je weet maar nooit), denderen die sukkels zo hard langs me heen en steken als een speer over naar een witte herder die net iets jonger is dan ik. Wat blijkt nu, de twee jongste labjes zijn in hun puppentijd aangevallen door verschillende kleuren herders en zijn dat blijkbaar nooit vergeten. Dat vrouwtje van die witte herder wist niet wat haar overkwam, maar bleef gelukkig wel heel kalm. Een van de drie viel dus die mooie witte herder aan, ik wist niet wat ik zag!! Dat zijn mijn vrienden, maar afijn de baas was al snel (die kan rennen zeg!) ter plaatse. Ik ben heel de tijd netjes bij vrouwtje blijven zitten (ja zitten). Vrouwtje denkt dat dat van verbazing was en toen de ophef voorbij was dacht ik: "Nu moet ik ook nog van me laten horen" (ja ik weet het, kben een echte held). Eerst blaffen en gelijk daarna………..joelen. Ik schrok er zelf van. Wat is dat nu weer, wat een raar geluid. Nog een keer proberen en ja het lukte weer. Geweldig, een jaar oud en ik blijf leren.

Afijn, de witte herder had gelukkig niets en was alleen maar heel erg geschrokken.

Morgen ben ik precies een jaar oud……….. Ik hoop dat vrouwtje me niet vergeet……

Een mooie poot van Bodie.