Wat een tijd geleden zeg! Nou met mij gaat t eigenlijk helemaal goed! Geen last meer van mn spiertjes etc.  Wat nu wel weer een probleem is, is dat ze bij ons aan het park bezig zijn en dat wij (zowel mn vrouwtje als ikzelf) niet welkom zijn in het park. Het voordeel is dan wel weer dat we ergens anders heen gaan en dus laatst heerlijk langs de rivier de Noord gelopen, wel anderhalf uur. Nieuw gebied, nieuwe honden en katten (grrrrr) maar ook ………….. vissen! En dat is smullen. Op een gegeven moment was ik vrouwtje even uit t oog verloren (of zij mij, ahum) en ik hoorde haar maar was even afgeleid. Aan de kant lag dus een super grote snoek (ja ECHT!). Smullen maar, dacht ik. Maar tja vrouwtje roepen en roepen, toen toch maar met mn buit naar haar toegerend. Ze was helemaal niet blij om me te zien! Maar goed, ik had die snoek heerlijk in mn bek (als een stok) en tijdens het rennen voelde ik m helemaal langs mn wangen flappen. Ik moest wel veel rennen want vrouwtje vond het geloof ik ook leuk (of niet?????) want die bleef maar spelen (achter me aan rennen) met me. Op een gegeven moment hield ze op, misschien realiseerde ze wel ineens dat ik die snoek toch echt niet aan haar zou geven (mn kaken hield ik opslot) en haar mooie handschoentjes zijn echt niet bestand tegen die heerlijk vislucht, hihi. Ik heb m dus heerlijk kunnen oppeuzelen, HELEMAAL! Toen we uiteindelijk thuis kwamen mocht ik geeneens naar binnen, hhhuu??? Kreeg ook geen eten meer?????? en vrouwtje kwam ook niet met me kroelen?????? En maar klagen dat ik stonk! Mn water en mn mand werd buiten gezet, nou dat was duidelijk ik kwam er niet in. Vrouwtje zei ook nog dat ze bang was dat ik zou gaan spugen………..dat zou pas zonde zijn!

Uiteindelijk ben ik dus niet ziek geworden en mocht natuurlijk wel weer naar binnen.

Nu ben ik dus laatst 3 jaar geworden (uitbundig geviert, NOT!!!!). Vrouwtje wordt af en toe knettergek van mij. Ik schijn dominant gedrag te vertonen, ja hallo ik ben wel een mannetje hoor, duhh. Maar goed als ze mij dan aanvallen durf ik toch niets meer terug te doen dus geef ik me over. Nou laatst kwam ik toch een sukkel van een hond tegen, die bleef ondanks dat ik me overgaf toch doorbijten. Hij vrat me helemaal op. Dus tja, toen moest de dierenarts me weer oplappen. Ik had binnen een paar uur 41 graden koorts en kon niet meer lopen. Nu kom ik m nog wel eens tegen maar doe maar gewoon alsof ik m niet zie, lijkt me t beste toch?

Ik ga nu effies van mijn mandje en mn heerlijk kussen genieten. Ik hoop dat ik morgen mag uitslapen want dat vind ik zo lekker.

Truste van Bodie

PS. deze foto is nog van onze vakantie in Frankrijk bij Lac de Paraloupe. Geweldige vakantie gehad daar, zwemmen, luieren en ik had daar zoveel vriendinnen die elke avond kwamen kroelen. Ik voelde me daar echt een "God in Frankrijk

Ja dit is nogal persoonlijk maar …….. ik ben al een tijdje aan t tobben met mn gezondheid. Mijn huid schijnt nogal super-allergies ergens op te reageren. Eerst dachten mijn baasjes dat t aan t eten lag. Mijn nieuwe brokken waren niet zo lekker maar sloegen wel goed aan………althans dat dacht ik. Maar sinds een tijdje heb ik weer last van uitslag, dus weer naar de dokter en nu denkt men dat ik allergies ben voor water (nee echt!). Ik ben dol op zwemmen, in het water pootje baden, lekker stoeien in t water, naja eigenlijk alles wat met water te maken heeft. Maar ik kom inderdaad elke keer weer met rode plekken uit t water en krab me dan helemaal kapot. Nu word ik door vrouwtje sinds kort na elke zwembeurt gewassen met een antibacterixeble shampoo en dat werkt ook weer super als ze me daarna ook nog effies insmeert met een heerlijk ruikende balsem. Ja ik word echt verwend!

Nu dacht dat je natuurlijk dat dat alles was. Nou niet dus. Een week of drie geleden was ik smorgen weer lekker in t park met heleboel vriendjes en vriendinnetjes. Lekker wandelen, stoeien en heerlijk zwemmen en smiddag met vrouwtjes een hele lange wandeling en toen kwamen we bij een klein parkje een hele gezellig lab tegen, tja kon t niet laten, weer spelen dus. Maar daarna moest ik dus nog helemaal naar huis en ik liep niet helemaal lekker. Eigenlijk behoorlijk kreupel. Dus ja je raad t al, weer naar de dokter. Die vertrouwde t niet en dus naar t ziekenhuis voor foto’s. De ortopeet daar vertrouwde t ook niet en heeft toen de foto’s opgestuurd naar een specialist in Utrecht. Een week later kreeg mijn vrouwtje een heel verslag thuis met allemaal moeilijke woorden waar ze dus een woordenboek bij nodig had. Maar goed, ik blijk dus van alles "waarschijnlijk" en "mogelijk" te hebben, waaronder een sluimerende tendinitis (ontsteking) van de peesschede, enostosis (groeipijn), lichte sclerose aan de basis van het cornoid, LPC in de RE elleboog mogelijk maar niet duidelijk, bij de bekkenopname zien ze een ondiep acetabulum??, re is er artrose aan de cran.acetabulumrand en de femurhals, Li is er artrose aan de femurhals. Beeld van HD. Dat kan er dus toe leiden dat voorbenen wat overbelast worden en ook dat kan leiden tot wat vage kreupelheden?!

Nadat vrouwtje gebeld heeft met de DA heeft ze dus medicijnen gekregen voor de sluimerende ontsteking zodat ik weer wat soepeler ga lopen, maar ben hier nu 6 dagen mee bezig en t gaat wel iets beter maar ben zelf nog helemaal niet tevreden. Ik lijk wel een oude hond!

Vanavond samen met baasje en vrouwtje gelopen en dat vond ik eigenlijk zo gezellig dat ik mn pijn vergat en lig nu lekker in mn nieuwe supergrote mand bij te komen. Ik pas wel 3 keer in deze mand, maar ik kan me wel heerlijk uitrekken!

Het is alweer een tijdje geleden maar we hebben het allemaal ook zo druk. Mijn vrouwtje besteed liever tijd aan lekker wandelen met mij naast haar werk dan weer achter de computer te kruipen. Maar eindelijk weer een tijd gevonden. We zitten nu danook samen in de tuin met een laptopje (wereldwonder!).

Ik ben ondertussen al een flinke grote jongen geworden die zeer goed luisterd ……….. behalve als ik ander honden (vooral Baloe, mijn vriend) tegenkom en leuke kleine kindjes. Dan gaan mijn oorkleppen automatisch op en tja daar kan ik dus niets aan doen. Maar mn vrouwtje denkt daar anders over en ik zit dus sinds afgelopen zondag weer op cursus. Jawel we gaan het weer proberen. Mijn vrouwtje had de laatste keer de handoek in de ring gegooid, niet omdat ik niet luisterde maar meer omdat zij het niet kon horen…..hihi. Nu heeft ze dus om iemand gevraagd die wat duidelijker praat. Dus afgelopen zondag komen we op het veld en jullie raden het nooit. Staat daar ineens een mevrouw met een duidelijke stem en daarnaast ook nog een doventolk! Daar versta ik natuurlijk helemaal niets van maar mijn vrouwtje helaas ook niet. Dus we moeten het toch doen met die mevrouw met die duidelijke stem en dat gaat denk ik best lukken. Is trouwens wel leuk zo’n cursus. Ik ontmoet weer allemaal nieuwe honden, reuze gezellig, maar dat was geloof ik niet de bedoeling. Mijn vrouwtje hoopt echt op beterschap.

Laatst zijn we een dagje de veluwe opgegaan. Aankomende zomer blijven we in Nederland en hebben dus een mooi plekje gevonden in de buurt van Otterloo. Het weekend van Pasen zijn we dus een kijkje wezen nemen. Ik geloof dat ik dus een super zomer ga krijgen. (zie de foto’s) Wat een zand en wat een heerlijke schaduw tussen al die bomen in het bos. Ik denk dat ik het beter ga krijgen dan afgelopen zomer in Spanje (snikheet). De zee was daar wel weer super, maar zwemmen kan ik thuis ook. Sinds kort heb ik de slag te pakken, eerst was het nog een hoop gespetter en paniek, maar nee nu denk ik echt dat ik het te pakken heb. Vind mijn vrouwtje ook zo leuk………………..

Wij gaan nu weer lekker geniet van het mooie weer, dus effies lekker in het park banjeren.

Een poot van Bodie en tot de volgende keer.

Wat me vanmorgen gebeurde!

Loop ik niets vermoedend met vrouwtje mn vaste rondje kom ik mn vrienden tegen (drie labradors). Deze zijn al wat ouder en luisteren (let op!) normaal gesproken veel beter. De baas van mn vrienden zag mij al en liet mijn vrienden dus los. Komen ze met zn drietjes aandenderen. Zowel ik als mn vrouwtje dachten OJEE!!. Ik ging alvast liggen (want je weet maar nooit), denderen die sukkels zo hard langs me heen en steken als een speer over naar een witte herder die net iets jonger is dan ik. Wat blijkt nu, de twee jongste labjes zijn in hun puppentijd aangevallen door verschillende kleuren herders en zijn dat blijkbaar nooit vergeten. Dat vrouwtje van die witte herder wist niet wat haar overkwam, maar bleef gelukkig wel heel kalm. Een van de drie viel dus die mooie witte herder aan, ik wist niet wat ik zag!! Dat zijn mijn vrienden, maar afijn de baas was al snel (die kan rennen zeg!) ter plaatse. Ik ben heel de tijd netjes bij vrouwtje blijven zitten (ja zitten). Vrouwtje denkt dat dat van verbazing was en toen de ophef voorbij was dacht ik: "Nu moet ik ook nog van me laten horen" (ja ik weet het, kben een echte held). Eerst blaffen en gelijk daarna………..joelen. Ik schrok er zelf van. Wat is dat nu weer, wat een raar geluid. Nog een keer proberen en ja het lukte weer. Geweldig, een jaar oud en ik blijf leren.

Afijn, de witte herder had gelukkig niets en was alleen maar heel erg geschrokken.

Morgen ben ik precies een jaar oud……….. Ik hoop dat vrouwtje me niet vergeet……

Een mooie poot van Bodie.

Van de week heeft Bodie zich dubbel en dwars bewezen.

Lig ik lekker te slapen, heerlijk om mn rug, poten in de lucht, en leuke dromen dat ik had……. Hoor ik daar in eens een enorme herrie in de keuken, ik schrok me een hoedje. Nu blaf ik normaal nooit, maar afijn in noodgevallen (dacht ik) kan ik dus BLAFFEN!!! En niet zo’n klein beetje. Ik wist niet wat het was, maar het was niet normaal.

Bleek dus dat mn vrouwtje stiekum langs me was geslopen en een ijszak aan het maken was voor de baas (die had last van zn knie). Wat maakt die ijsmachine een herrie zeg!! Maar mn vrouwtje schrok zich ook een hoedje, wist niet wat ze mee maakte (ja ik kan BLAFFEN vrouw). Kreeg ik daar complimenten!!! Ze vond me dus een hele knappe hond. Tja je moet als een beetje slimme hond wel je dierbaren bewaken. Niet meer dan logisch toch. Maar mij voortaan niet meer zo laten schrikken hoor vrouwtje!!

Grote poot van Bodie.

Ja ik vind wandelen helemaal geweldig. Nu ben ik dus een reu en een beetje reu hoort op een gegeven moment zn poot op te tillen tijdens het plassen. Ik wilde daar dus eerst niet aan toegeven. Maar die bomen die ik onderweg tegen kom ruiken wel erg interessant. Heel de tijd vroeg ik het me al af waar dat toch door komt, maar 11 maanden later………. Ik denk dat ik er achter ben. Mijn vrienden laten daar dus een boodschap achter. En om een beetje mee te kunnen communiceren moet ik toch ook mn best gaan doen, maar dat wil nog niet helemaal lukken. Ik weet nog steeds niet welke poot ik moet optillen. Is het rechtsachter, rechtsvoor of ………. zeer verwarrend. Maar zoals Elisia dus zegt : "van proberen kun je leren". Elke keer als ik weer een poging waag en het toch net niet helemaal goed gaat heb ik het idee dat vrouwtje mij staat uit te lachen, maar de aanhouder wint en ik blijf het lekker volhouden. Met vallen en opstaan kom ik er vanzelf.

Vrouwtje heeft trouwens weer wat nieuws. De clicker! Elke keer als ze vindt dat ik iets goeds of liefs doet clickt ze me en dan krijg ik een snoepie!!!!! Na een aantal weken aan de (slanke)lijn te zijn geweest, doe ik dus alles voor een snoepie. Ze is er dus achter dat ik niet dom ben. Ik ben niets maar dan ook niets vergeten wat ik op cursus heb geleerd. Ze hoeft het maar te zeggen en ik doe het, alles voor een click en snoepie. Maar owee als ze ze vergeet, dan …………… Ze zal het weten dat ik kan puberen.

Volgende week mag ik mee naar de verjaardag van Opa Kees. Ik ga eens kijken wat ik daar nu weer voor hondekwaad kan uithalen. Jullie horen van me ……………..

Poot van Bodie

De site van Tara-Jane, nichtje van baasje, vrouwtje en mn beste vriendin

Jaaaaa, wandelen vind ik echt geweldig. Vooral los. Nu bof ik dat mijn vrouwtje me dus geleerd heeft te luisteren, dus mag ik geregeld los. Zodra ze dan HIIIEER roept (gelukkig doet ze dat dus niet te vaak) moet ik wel gelijk komen. Als ik andere honden tegen kom, dan ga ik helemaal uit mn dak. Heerlijk stoeien. Normaal luister ik dan ook als ze me roept, maar van de week was ik toch wel erg lekker aan het spelen met een andere labrador. Ik heb haar dus echt niet gehoord!! Ze was geloof ik nogal boos……… maar daarna haar eventjes lief aangekeken (kan ik erg goed!!) en het was weer over. Een paar dagen later kwam ik een boxer tegen met een SUPER bal in zn bek. Die moest en zou ik hebben. Volgens mijn baas zijn boxers super honden en laten ze dus nooit door andere honden over zich heen lopen, nou ik weet niet wat voor boxer dit dan was, maar ik had die bal binnen een mum van tijd en heb m dus echt niet meer los gelaten. Zowel de baas van de boxer als boxer zelf vonden dit helemaal niet leuk, vrouwtje eigenlijk ook niet. Zij heeft met heel veel moeite mij te pakken kunnen krijgen en uiteindelijk heeft zij die bal (ook met veel moeite) uit mijn bek weten te krijgen. Die boxer was erg blij SUKKEL!!!! Ik rende ‘m dr helemaal uit. Hihi. Had baasje eens moeten zien.

Ik ben dus laatst op vakantie geweest in Spanje!!! Iedereen had me dat afgeraden (veels te warm) maar ik ben toch lekker meegegaan. Achteraf maar goed ook, want hier in Nederland hadden ze op dat moment een hittegolf van bijna 3 weken. Het was in Spanje heerlijk. Ik heb daar dus voor het eerst leren zwemmen. Hier in Nederland was ik wel al eens per ongeluk in de sloot gevallen, maar daar vond ik dus niets aan. Ook twee golden retrievers hebben het wel eens geprobeerd om mij in een grote vijver mee te krijgen, maar helaas, dat vind ik dus helemaal niets.

Maar de zee, daar zeg ik dus geen nee tegen. In eerste instantie moesten ze me er nog wel eventjes intrekken (niet er hard hoor). Maar toen vrouwtje eenmaal meeging, ja toen was ik verkocht. De volgende dag waren er ook nog hele hoge golven, GAAAAAF. Ja dat was dus rennen, springen, vallen, zwemmen en er weer uit. Tja toen ben ik ook nog gaan golfje happen, maar dat blijkt toch niet zo goed te zijn voor mijn darmen.

Als mijn vrouwtje (of baasje) er dan eenmaal genoeg van hadden (ikke niet) dan gingen we weer op het strand liggen. Hadden ze een parasol neergezet (waarom weet ik eigenlijk niet??). Maar niemand ging daar dus onder. Ze probeerde mij er nog onder te plaatsen, maar nee, zij niet ik ook niet. Naderhand begreep ik het geloof ik wel. Vrouwtje probeerde bruin te worden (hihi ben ik lekker al), het gevolg voor mij was dat ik helaas wat lichte plekkies kreeg tussen mijn geweldige bruine chocolade haren. Ook was dat wel een beetje warm. Oja, een tip ….. als je uit de zee komt en je loopt het strand op, eerst even lekker rollebollen……….herkennen ze je niet meer, ze noemen je dan ZANDMONSTER. Is ook erg leuk voor al die mensen om je heen. Ze hebben allemaal erg gelachen, of lachten ze me uit…?

Maar goed, ik heb het dus super naar mn zin gehad. Ik had me plekkie al snel gevonden onder de caravan.